‘Female Mastery’ bij Galerie Bonnard

Female Mastery
Dit werk van Svetlana Tartakovska is te zien op ‘Female Mastery’

Svetlana Tartakovska exposeert op ‘Female Mastery’ bij Galerie Bonnard

Een groot aantal schilderijen van Svetlana Tartakovska is nu te zien in de fraai geoutilleerde Galerie Bonnard in Nuenen. Svetlana exposeert daar tot en met zondag 14 juni samen met twee andere schilders, Ksenya Istomina en Daniela Astone. Alledrie geweldige, realistische schilders met een flinke dosis dromerigheid en een vleugje vervreemding. ‘Vrouwelijk Meesterschap’, luidt de titel van de expositie.

De Russische Ksenya Istomina deed haar opleiding aan de Keizerlijke Kunstacademie van Sint Petersburg en werd door galeriehouder David van der Linden naar Nederland gehaald.

De Italiaanse Daniela Astone studeerde in 2004 af aan de Florence Academy. In de Verenigde Staten had zij haar eerste solo-expositie. Nu heeft Galerie Bonnard in ons land de primeur met haar werk. Samen met onze Svetlana Tartakovska vormen zij een krachtig pleidooi voor hoogstaande realistische schilderkunst met een verhaal. Ga ‘Female Mastery’ zien! De galerie is te bezoeken op afspraak. Bel 06.13763320

Continue Reading

Geschilderde vertellingen

Svetlana Tartakovska Winter olie op paneel 100 x 110 cm

Geschilderde vertellingen
Svetlana Tartakovska schilderde onlangs twee seizoenen, ‘Winter’ en ‘Herfst’. Zomer en Lente moeten nog komen. De kunstgeschiedenis kent talrijke schilders die vier seizoenen schilderden. Matthijs Röling schilderde ze in de vorm van vier kastjes met inhoud die per seizoen verschillend is. Ook qua kleur. De geschilderde vertellingen van Svetlana refereren bij voorkeur aan haar land van herkomst, Oekraïne. Als je naar ‘Winter’ kijkt, naar die in bont geklede, mooie jonge vrouw, denken we al gauw aan de vertellingen van Russische schrijvers die voor ons het beeld van Rusland en daarmee van Oost-Europa hebben bepaald. Romantiek, verlangen, maar ook rauw realisme. In ‘Winter’ is het of we de jonge weduwe Tatjana Petrovna in dure winterkleren voor ons zien. We kennen haar uit de beroemde wintervertelling uit 1946 van Konstantin Paustovski met de titel ‘Sneeuw’. In haar met een knapperende kachel verwarmde woning, eigenlijk een prieeltje, waar ze met haar dochter woont, ruikt het naar berkenrook. Tot de jonge soldaat Potapov na de oorlog langskomt. Daar zou ‘Winter’ van Svetlana misschien over kunnen gaan.

Wat vertelt ‘Herfst’ ons? Misschien iets over de Russische schrijver Leo Tolstoj die in de herfst van 1910 vrouw en kinderen verliet om zich in een klooster terug te trekken. Maar we zijn in ‘Herfst’ niet in Rusland, maar in het noorden van Groningen. Dit is voor ons bekend gebied. Het tafereel is bedekt met roodgouden herfstbladeren, in dezelfde kleuren als de mantel en de bontmuts van de jonge vrouw. Ze lijkt uit te zien naar iemand. Ze wacht. Achter haar is de Fraeylemaborg in Slochteren afgebeeld, gespiegeld in het water van de vijver. Svetlana is voor dit schilderij dus thuisgebleven. Maar dat is schijn. Het kasteeltje, borg geheten, ziet er precies zo uit als in werkelijkheid, maar tegelijkertijd ook niet. Eerder doet het denken aan een Russisch klooster met witgepleisterde muren en zo’n typisch uiendak. Het staat er ver weg van de bewoonde wereld. Verloren, zou je kunnen zeggen. Het is herfst, koud en nat, de gure winter is in aantocht. Dat vertelt het landschap ons. Maar de jonge vrouw denkt nog aan de heerlijke zomer die haar, net als haar geliefde, verlaten heeft. Ze koestert zich nog even in de lage namiddagzon voordat het licht achter de kale bomen verdwenen is en ze huiswaarts keert.

Svetlana Tartakovska ‘Herfst’ in Fraeylemaborg
Continue Reading

Waarom ‘Het zieke meisje’ zo goed is

Svetlana Tartakovska 'Het zieke meisje' 80x120 cm olie op paneel
Svetlana Tartakovska, het zieke meisje, 80×120 cm, olie op paneel

Waarom ‘Het zieke meisje’ zo goed is
(Eric Bos) – Het zieke meisje van Svetlana Tartakovska, dat niet alleen hoog eindigde op een recente Spaanse competitie figuratieve kunst uit de hele wereld en door het Museum voor Moderne Kunst in Barcelona sinds 6 december 2019 officieel werd aangekocht, is een enorme felicitatie waard. Het is ook een bewijs voor het vakmanschap van de internationale jury dat ze de hoge kwaliteit van dit schilderij hebben herkend, temidden van duizenden inzendingen. Als je ervoor staat, krijg je inderdaad niet anders dan een gevoel van bewondering en besef je eens te meer hoe goed en indringend kunst kan zijn als het door een meesterhand wordt geleid.

Maar wat maakt ‘Het zieke meisje’ zo bijzonder?
Het onderwerp spreekt ons natuurlijk sterk aan, een zieke jonge vrouw, krachteloos in de kussens die ons aanstaart met een blik van berusting, rekening houdend met de mogelijkheid dat ze misschien niet beter wordt. Het is ook duidelijk een ode aan enkele voorbeelden, natuurlijk aan ‘Het zieke kind’ van Edvard Munch uit 1927, maar vooral aan Christian Krohg met zijn ‘Ziek meisje’uit 1881 dat indertijd al als meesterwerk werd aangemerkt. Het zijn allemaal voorbeelden van Realisme, natuurlijk in de zin van ‘geschilderd alsof het echt is.’ ‘De werkelijkheid geïmiteerd.’ Bij zowel Krohg als Munch ging het om een stervend zusje, een besef dat deze schilderijen zo aangrijpend maakt, vooral omdat het Realisme meer is dan imitatie, maar een psychologisch portret van een voortijdig eindigend leven, gebroken in de knop, met de dood in de ogen, zou je kunnen zeggen. Ze drukken ons op het besef van onze eigen eindigheid, op hoe kwetsbaar een mens in wezen is.

Meesterstuk
In dat licht is het heel bijzonder dat Svetlana Tartakovska geen dodelijk ziek zusje nodig had, maar een gezond bloeiend model dat dankzij het empatische vermogen van de schilder een metamorfose onderging en volkomen overtuigend een ziek meisje vertolkt dat onze gevoelens en emoties aanspreekt. En tevens ons gevoel voor hoge kwaliteit. In dat opzicht is het een meesterstuk.
Daar komt nog iets bij. Met haar ‘Het zieke meisje’ verwijst Svetlana ook naar een andere schilder, de Russische realist Ilja Repin. Dat zit ‘m in de hoogwaardige technische opbouw van het schilderij, in de houding, de genuanceerde kleurstelling, de tederheid en liefde in kleur en schildertoets, in atmosfeer. Dat is allemaal wat de jury heeft gezien en met vakkundige blik en schilderkundige ervaring heeft herkend. Hoe opnieuw het wonder heeft plaatsgehad dat een groot talent slechts met olieverf op paneel een wereld weet te scheppen die ons hart verovert.

Continue Reading